Με τις γήινες μορφές του, οι άνθρωποι γέννησαν σώματα σαν τα δικά του και ο Θεος έστειλε άλλες ψυχές να ενοικήσουν σ' αυτα για να δοκιμάσουν τη γήινη ζωή, τις αμαρτίες και του πονους της, και να περάσουν μιά δοκιμασία εξαιτίας της οποιας θα μπορούσαν να ξεπέσουν κι αυτές, ή να ανέβουν για να ξανακερδίσουν τη χαμενη αρχική κατασταση τού άνθρωπου και τελικά να ανυψωθούν μεσω των Σεφιρώθ και να ενωθούν και πάλι με τη Θεία Ουσία.
Θυμηθείτε οτι πρώτα σχηματιςτηκε το Σεφιρωθικο Στέμμα και έπειτα ή Χοκμάχ, μιά αρσενική Δυναμική Αρχή και στη συνέχεια ή Μπιναχ, ή θηλυκή Δυναμική Αρχή. 'Απο την ένωση του προβαλλε το δημιουργημενο σύμπαν των αγγέλων, των ανθρώπων και της γης. 'Αλλά "όπως επάνω έτσι και κάτω" και έτσι βλέπουμε στη Γένεση να δημιουργείται πρώτα ένα "Ανδρας, έπειτα μιά γυναίκα και απ'αυτούς όλοι οι άλλοι.
Στο "Σχολιο για τη Δημιουργία της Γένεσης", αναφέρεται με τον αλληγορικο τροπο που χρησιμοποιείται και στην ίδια τη Γένεση:
"Υπάρχει στον Ουρανο ένα θησαυροφυλάκιο που ονομάζεται Γκώφ (GUP) και μεσα σ' αυτο το Άγιο Ον τοποθέτησε τις Ψυχές που δημιουργήθηκαν στην αρχή και που στη συνέχεια επροκειτο να έρθουν σ' αυτο τον κοσμο. Απ' αυτο το θησαυροφυλάκιο το Άγιο Ον εφοδιάζει με ψυχές τα έμβρυα που είναι ακομα στη μήτρα".
Ένα ακομα σχολιο περιγράφει με συμβολική γλώσσα τον τροπο με τον οποιο το Άγιο ον αντιλαμβάνεται οτι προκειται να σχηματιστεί ένα παιδί και στέλνει ένα καταλληλο Εγώ για να ένοικήσει σ' αυτο.
«Το Άγιο ον, ευλογημενο καθώς είναι, γνέφει σ' έναν Άγγελο που επιβλέπει τις ασώματες ψυχές και τού παραγγέλλει, "Φέρε μου μιά ψυχή". Αυτο γίνεται απο την αρχή τού κοσμου. Ή ψυχή παρουσιάζεται μπροστα στο Άγιο ον και λατρεύει την παρουσία Του. Το Αιώνιο ον της λέει: 'Έμπα σ'αυτη τη μορφή". Αμεσως η ψυχή δικαιολογείται λέγοντας:
""Ω Κυβερνήτη τού Κοσμου είμαι ικανοποιημενη με τον κοσμο που ζώ. Παρακαλώ μη με εξαναγκάζεις να μπω σε ένα τέτοιο ακάθαρτο σώμα, γιατί είμαι ένα Πνεύμα".
Το Άγιο ον, ευλογημενο καθώς είναι, απανταει: "ο κοσμος που σε στέλνω σε χρειάζεται.
Σε δημιούργησα απο τον ίδιο Μου τον εαυτο ακριβώς για να περάσεις μεσα άπ' αυτο τον κοσμο". Έτσι η ψυχή αναγκάζεται να ενσαρκωθεί και να βυθιστεί στον κοσμο όπου ή ύλη θα την φυλακίσει, όπου θα υποφέρει, αλλά μπορεί να υπερισχύσει και να ανέλθει ξανα. και το Ζοχάρ προσθέτει το έξης: "και οτιδήποτε ο άνθρωπος μαθαίνει και εκδηλώνει στη γήινη ζωή, το γνώριζε πριν απο την ενσάρκωση του".
Αυτο είναι ένα δογμα παρομοιο προς το Βουδιστικο σχήμα της Έπανενσάρκωσης, μονο που θεωρεί το Κάρμα σαν Θεο, δηλαδή έναν αιώνιο νομο που εξωθεί ακαταπαυστα το ατομικο Εγώ σε μια νέα γήινη ζωή. Ο Γκινσμπουργκ αναφέρει οτι η "Μετοικεσία των Ψυχών" ήταν μιά δοξασία των Φαρισαίων τον καιρο του Ιώσηπου. Αυτο το δογμα υποστηριζοταν απο πολλούς Ιουδαίους μεχρι τον ένατο μ.Χ. αιώνα. Οι Καραΐτες Ιουδαίοι το αποδέχτηκαν τον έβδομο αιώνα. Ο Άγιος Ιερώνυμος λέει οτι ήταν ένα δογμα της πρώτης Χριστιανικής 'Εκκλησίας που διδασκοταν μονο σε λίγους διαλεχτούς πιστούς και ο Ώριγένης είχε τη γνώμη οτι χωρίς την μετοικεσία δεν θα μπορούσε να εξηγηθεί το γεγονος της σύγκρουσης αναμεσα στον Ήσαϋ και στον Ιακώβ πριν απο τη γέννηση του (Γένεση ΚΕ' 22: "και τα παιδία συνεκρούοντο εντος αυτης- και είπεν, 'Αν μελλη ούτω να γείνη, διατί Εγώ να συλλάβω; και ύπήγε να ερωτησει τον Κύριον"., καθώς και ή αναφορά προ τον 'Ιερεμία όταν ήταν ακομα στη μήτρα της μητέρας του (Ιερεμίας Α' 5: "πριν σε μορφώσω έν τη κοιλία σε έγνώρισα• και πριν έξέλθης εκ της μήτρας σε ήγίασα• προφήτην είς τα έθνη σε κατέστησα").
Ή Καβάλα λοιπον διδάσκει οτι τα Εγώ έχουν προέλθει απο την Πνευματική Πηγή, ενσαρκώνονται επαναληπτικά μεχρις ότου αποκτησουν εμπειρία και τελειοποιηθούν, και τελικά ενωθούν ξανα με τη Θεία Πηγή (Ζοχάρ Ι 145, 168• II 97).
Τί είναι λοιπον αυτο που διαμενει για μιά χρονική περίοδο στο ονομαζομενο υλικο σώμα, ή δερμάτινο χιτωνα όπως αναφέρεται στη Γένεση; (Γεν. Γ' 21: "και έκαμε Κύριο ο Θεος είς τον 'Αδάμ και είς την γυναίκα αυτού χιτωνα δερμάτινους, και ένέδυσεν αυτούς"). Είναι ο Θείος Σπινθήρας αποτελούμενος απο διάφορα στοιχεία που προέρχονται απο τα Τέσσερα συμβολικά μερη τού Ίεχωβά και απο τα Τρία Πεδία.
Όλα αυτα θεμελιώνονται στο Τέταρτο Πεδίο των 'Αποτελεσμάτων, στο Υλικό Σύμπαν. Είναι χωρίς αμφιβολία αληθινο οτι στις διάφορες Καβαλιστικές σχολές οι αριθμοι και τα ονοματα αυτων των ουσιών ποικίλλουν, άλλα η βασική ιδέα παραμενει η ίδια. με τον ίδιο τροπο διαφέρουν και οι αρχές της σύστασης τού Ανθρώπου, όπως αναφέρονται στα διάφορα Ίνδουιστικά βιβλία αλλά η ριζική ίδέα παραμενει πάντα ή ίδια.
Εισαγωγή στην Καμπαλά
Γουίλιαμ Γουέστκοτ
εκδ. Πύρινο Κοσμο
Θυμηθείτε οτι πρώτα σχηματιςτηκε το Σεφιρωθικο Στέμμα και έπειτα ή Χοκμάχ, μιά αρσενική Δυναμική Αρχή και στη συνέχεια ή Μπιναχ, ή θηλυκή Δυναμική Αρχή. 'Απο την ένωση του προβαλλε το δημιουργημενο σύμπαν των αγγέλων, των ανθρώπων και της γης. 'Αλλά "όπως επάνω έτσι και κάτω" και έτσι βλέπουμε στη Γένεση να δημιουργείται πρώτα ένα "Ανδρας, έπειτα μιά γυναίκα και απ'αυτούς όλοι οι άλλοι.
Στο "Σχολιο για τη Δημιουργία της Γένεσης", αναφέρεται με τον αλληγορικο τροπο που χρησιμοποιείται και στην ίδια τη Γένεση:
"Υπάρχει στον Ουρανο ένα θησαυροφυλάκιο που ονομάζεται Γκώφ (GUP) και μεσα σ' αυτο το Άγιο Ον τοποθέτησε τις Ψυχές που δημιουργήθηκαν στην αρχή και που στη συνέχεια επροκειτο να έρθουν σ' αυτο τον κοσμο. Απ' αυτο το θησαυροφυλάκιο το Άγιο Ον εφοδιάζει με ψυχές τα έμβρυα που είναι ακομα στη μήτρα".
Ένα ακομα σχολιο περιγράφει με συμβολική γλώσσα τον τροπο με τον οποιο το Άγιο ον αντιλαμβάνεται οτι προκειται να σχηματιστεί ένα παιδί και στέλνει ένα καταλληλο Εγώ για να ένοικήσει σ' αυτο.
«Το Άγιο ον, ευλογημενο καθώς είναι, γνέφει σ' έναν Άγγελο που επιβλέπει τις ασώματες ψυχές και τού παραγγέλλει, "Φέρε μου μιά ψυχή". Αυτο γίνεται απο την αρχή τού κοσμου. Ή ψυχή παρουσιάζεται μπροστα στο Άγιο ον και λατρεύει την παρουσία Του. Το Αιώνιο ον της λέει: 'Έμπα σ'αυτη τη μορφή". Αμεσως η ψυχή δικαιολογείται λέγοντας:
""Ω Κυβερνήτη τού Κοσμου είμαι ικανοποιημενη με τον κοσμο που ζώ. Παρακαλώ μη με εξαναγκάζεις να μπω σε ένα τέτοιο ακάθαρτο σώμα, γιατί είμαι ένα Πνεύμα".
Το Άγιο ον, ευλογημενο καθώς είναι, απανταει: "ο κοσμος που σε στέλνω σε χρειάζεται.
Σε δημιούργησα απο τον ίδιο Μου τον εαυτο ακριβώς για να περάσεις μεσα άπ' αυτο τον κοσμο". Έτσι η ψυχή αναγκάζεται να ενσαρκωθεί και να βυθιστεί στον κοσμο όπου ή ύλη θα την φυλακίσει, όπου θα υποφέρει, αλλά μπορεί να υπερισχύσει και να ανέλθει ξανα. και το Ζοχάρ προσθέτει το έξης: "και οτιδήποτε ο άνθρωπος μαθαίνει και εκδηλώνει στη γήινη ζωή, το γνώριζε πριν απο την ενσάρκωση του".
Αυτο είναι ένα δογμα παρομοιο προς το Βουδιστικο σχήμα της Έπανενσάρκωσης, μονο που θεωρεί το Κάρμα σαν Θεο, δηλαδή έναν αιώνιο νομο που εξωθεί ακαταπαυστα το ατομικο Εγώ σε μια νέα γήινη ζωή. Ο Γκινσμπουργκ αναφέρει οτι η "Μετοικεσία των Ψυχών" ήταν μιά δοξασία των Φαρισαίων τον καιρο του Ιώσηπου. Αυτο το δογμα υποστηριζοταν απο πολλούς Ιουδαίους μεχρι τον ένατο μ.Χ. αιώνα. Οι Καραΐτες Ιουδαίοι το αποδέχτηκαν τον έβδομο αιώνα. Ο Άγιος Ιερώνυμος λέει οτι ήταν ένα δογμα της πρώτης Χριστιανικής 'Εκκλησίας που διδασκοταν μονο σε λίγους διαλεχτούς πιστούς και ο Ώριγένης είχε τη γνώμη οτι χωρίς την μετοικεσία δεν θα μπορούσε να εξηγηθεί το γεγονος της σύγκρουσης αναμεσα στον Ήσαϋ και στον Ιακώβ πριν απο τη γέννηση του (Γένεση ΚΕ' 22: "και τα παιδία συνεκρούοντο εντος αυτης- και είπεν, 'Αν μελλη ούτω να γείνη, διατί Εγώ να συλλάβω; και ύπήγε να ερωτησει τον Κύριον"., καθώς και ή αναφορά προ τον 'Ιερεμία όταν ήταν ακομα στη μήτρα της μητέρας του (Ιερεμίας Α' 5: "πριν σε μορφώσω έν τη κοιλία σε έγνώρισα• και πριν έξέλθης εκ της μήτρας σε ήγίασα• προφήτην είς τα έθνη σε κατέστησα").
Ή Καβάλα λοιπον διδάσκει οτι τα Εγώ έχουν προέλθει απο την Πνευματική Πηγή, ενσαρκώνονται επαναληπτικά μεχρις ότου αποκτησουν εμπειρία και τελειοποιηθούν, και τελικά ενωθούν ξανα με τη Θεία Πηγή (Ζοχάρ Ι 145, 168• II 97).
Τί είναι λοιπον αυτο που διαμενει για μιά χρονική περίοδο στο ονομαζομενο υλικο σώμα, ή δερμάτινο χιτωνα όπως αναφέρεται στη Γένεση; (Γεν. Γ' 21: "και έκαμε Κύριο ο Θεος είς τον 'Αδάμ και είς την γυναίκα αυτού χιτωνα δερμάτινους, και ένέδυσεν αυτούς"). Είναι ο Θείος Σπινθήρας αποτελούμενος απο διάφορα στοιχεία που προέρχονται απο τα Τέσσερα συμβολικά μερη τού Ίεχωβά και απο τα Τρία Πεδία.
Όλα αυτα θεμελιώνονται στο Τέταρτο Πεδίο των 'Αποτελεσμάτων, στο Υλικό Σύμπαν. Είναι χωρίς αμφιβολία αληθινο οτι στις διάφορες Καβαλιστικές σχολές οι αριθμοι και τα ονοματα αυτων των ουσιών ποικίλλουν, άλλα η βασική ιδέα παραμενει η ίδια. με τον ίδιο τροπο διαφέρουν και οι αρχές της σύστασης τού Ανθρώπου, όπως αναφέρονται στα διάφορα Ίνδουιστικά βιβλία αλλά η ριζική ίδέα παραμενει πάντα ή ίδια.
Εισαγωγή στην Καμπαλά
Γουίλιαμ Γουέστκοτ
εκδ. Πύρινο Κοσμο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου