(Γ.Ι.Γκουρτζίεφ:) «Πολλές φορές με ρώτησαν σ' αυτές τις διαλέξεις, τι είναι "μαύρη μαγεία"• και απάντησα ότι δεν υπάρχει ούτε κόκκινη, ούτε πράσινη, ούτε κίτρινη μαγεία.
Υπάρχει, από τη μια, μηχανικότητα, δηλαδή αυτό που "συμβαίνει" και από την άλλη, το "πράττειν".
Το "πράττειν" είναι μαγεία και το "πράττειν" μπορεί να είναι μόνο ενός είδους. Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο είδη "πράττειν". Αλλά μπορεί να υπάρχει μια παραποίηση, μια μίμηση της εξωτερικής εμφάνισης του "πράττειν" που δεν μπορεί να φέρει αντικειμενικά αποτελέσματα, αλλά που μπορεί να ξεγελάσει αφελείς ανθρώπους και να δημιουργήσει μέσα τους πίστη, τυφλό πάθος, ενθουσιασμό, ακόμη και φανατισμό.
«Γι' αυτό, στην αληθινή εργασία, δηλαδή στο αληθινό "πράττειν", δεν επιτρέπεται να δημιουργεί κανείς τυφλό πάθος στους ανθρώπους. Αυτό που εσείς ονομάζετε μαύρη μαγεία στηρίζεται στο τυφλό πάθος και στην εκμετάλλευση της ανθρώπινης αδυναμίας. Η μαύρη μαγεία δεν σημαίνει καθόλου μαγεία του κακού. Είπα και άλλοτε ότι κανείς δεν κάνει ποτέ τίποτε για το κακό, για να υπηρετήσει το κακό.
Όλοι πάντοτε κάνουν ό,τι μπορούν για να υπηρετήσουν το καλό, όπως το καταλαβαίνει ο καθένας. Κατά τον ίδιο τρόπο, είναι λάθος να ισχυριστεί κανείς ότι η μαύρη μαγεία είναι αναγκαστικά εγωιστική, ότι με τη μαύρη μαγεία ο άνθρωπος επιδιώκει δικούς του σκοπούς. Αυτό είναι λάθος. Η μαύρη μαγεία μπορεί να είναι πέρα για πέρα αλτρουιστική, μπορεί να πασχίζει για το καλό της ανθρωπότητας ή για τη σωτηρία της από πραγματικά ή φανταστικά κακά. Αλλά αυτό που μπορεί να ονομαστεί μαύρη μαγεία, έχει πάντοτε ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι η τάση να χρησιμοποιεί τους ανθρώπους για μερικούς, ακόμη και τους καλύτερους σκοπούς, χωρίς αυτοί να το γνωρίζουν ή να το καταλαβαίνουν, είτε δημιουργώντας μέσα τους πίστη και τυφλό πάθος, είτε επηρεάζοντας τους με το φόβο.
«Αλλά, σχετικά με το θέμα αυτό, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένας -μαύρος μάγος», είτε καλός είτε κακός, έχει οπωσδήποτε περάσει από μια σχολή. Έχει μάθει κάτι, έχει ακούσει κάτι, ξέρει κάτι. Είναι απλώς ένας "ημιμαθής" που είτε έχει αποβληθεί από μια σχολή, είτε έφυγε μόνος του, κρίνοντας ότι ήδη γνωρίζει αρκετά, ότι δεν θέλει πια να έχει άλλους πάνω από το κεφάλι του και ότι μπορεί να εργαστεί ανεξάρτητα και μάλιστα να κατευθύνει την εργασία άλλων. Κάθε "εργασία" του είδους αυτού, δεν μπορεί να φέρει παρά μόνο υποκειμενικά αποτελέσματα, δηλαδή μπορεί μόνο να αυξήσει την αυταπάτη και τον ύπνο, αντί να τα ελαττώσει.
Παρόλα αυτά, κάτι μπορεί να μάθει κανείς από έναν "μαύρο μάγο", αν και λανθασμένα. Καμιά φορά, μπορεί συμπτωματικά να πει ακόμη και την αλήθεια. Γι' αυτό λέω ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που είναι χειρότερα από τη "μαύρη μαγεία". Αυτά είναι οι διάφορες "αποκρυφιστικές" και "θεοσοφικές εταιρίες" και "ομάδες".
Όχι μόνο οι δάσκαλοι τους δεν έχουν ποτέ περάσει από σχολή, αλλά ούτε καν συνάντησαν ποτέ κανέναν που να βρέθηκε κοντά σε σχολή. Η εργασία τους δεν είναι παρά πιθηκισμός. Αλλά η μιμητική εργασία του είδους αυτού, δίνει μεγάλη αυτοϊκανοποίηση. Ο ένας αισθάνεται πως είναι "δάσκαλος", οι άλλοι αισθάνονται πως είναι "μαθητές" και όλοι είναι ικανοποιημένοι. Εδώ, δεν είναι δυνατόν να συνειδητοποιήσει κανείς τη μηδαμινότητά του και αν μερικοί ισχυρίζονται ότι έχουν φτάσει σ' αυτό το αποτέλεσμα, αυτό δεν είναι παρά ψευδαίσθηση και αυταπάτη, αν όχι σκέτη απάτη.
Αντίθετα, αντί να συνειδητοποιήσουν τη δική τους μηδαμινότητά, τα μέλη των κύκλων αυτών συνειδητοποιούν τη δική τους σπουδαιότητα και ενισχύουν την ψεύτικη προσωπικότητα τους.
«Στην αρχή, είναι δύσκολο να εξακριβώσει κανείς αν η εργασία είναι ή δεν είναι σωστή, αν οι οδηγίες είναι σωστές ή λανθασμένες. Από την άποψη αυτή, το θεωρητικό μέρος της εργασίας μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμο, επειδή ο άνθρωπος μπορεί να κρίνει πιο εύκολα μ' αυτό. Ξέρει τι γνωρίζει και τι δεν γνωρίζει. Ξέρει τι μπορεί να μάθει με τα συνηθισμένα μέσα και τι όχι. Και αν μάθει κάτι καινούργιο, κάτι που δεν μαθαίνεται με το συνηθισμένο τρόπο από βιβλία και τα παρόμοια, αυτό,ως ένα σημείο, αποτελεί εγγύηση ότι η άλλη,η πρακτική πλευρά, μπορεί να είναι επίσης σωστή. Αλλά αυτό
Πήτερ Ουσπένσκυ
Αναζητώντας τον κόσμο του Θαυμαστού
εκδ. πύρινος κόσμος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου